महाकवि लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाको कविता

कविता

कम्युनिष्ट अनलाइन

शनिवार , कार्तिक २९, २०८३

महाकवि लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाको कविता

"भिखारी"

१.

हेर भिखारी अडिअडि आयो

करुणा दृष्टिले नजर उठायो

गाढा दुःखको मौन प्रकाश !

झीना आशाा–तार बजायो !

घाम उज्यालो आँगन पास !

एक बिन्दुमा गोल खसायो

जीवनको इतिहास

२.

हेर, हेर ती झुत्रा, चिथरा

हाय ! हे समय निठूर !

जीवजपथमा विचरा पथरा !

काँपिरहेको थुरथुर !

झल्लर झोली बढाउँछ बबुरा !

करले अस्थिर, काँतर !

३.

बर्ष–बर्षका हेर तुषारा

शिरको उपर गिरेका !

हेर आँसुका खहरेहरुका

मुखमा खोँच परेका

दिनदिनले त्यो छातीमाथि

चिरा चरक्क चिरेका !

४.

अडिअडि धरमर स्वाँ–स्वाँ गर्दै ! !

मौन बिलौना वरिपरि गर्दै

आर्तनादको हृदय कुटी,

जड लट्ठीको भरमा पर्दै

भन्दछ, स्वरले छाती चिर्दै,

चामल एक मुठी !

जीवनभरको एक पुकारा

चामल एक मुठी !

५.

मानिससंगमा मानिसको यो

अन्तर्दिलको रोदन

भाइहरुसंग भिक्षाको यो

मुठी दयाको याचन !

घाम उज्यालो आँगनमा यो

एक अँध्यारो अवलोकन !

गुलाबहरुको हाँसोवीच यो,

एक उन्यौको रोदन ।

६.

को होला यो, कसको छोरो,

कसको बाबु गरीब ?

कुन आमाले काख लिँदामा

बल्थे दृगमा दुइ दीप ?

कुन आशाले नजर खुलायो

खुलायो

सूर्य, चन्द्रको नजर समीप ?

किन मुरझायो ? किन वैलायो ?

किन मधुरो यो जीवनदीप ?

७.

बुद्धदेवको नजर अगाडि

यही भिखारी आएथ्यो;

मूर्ति यसैमा, शब्द यिनैमा

मुटुको शूल कराएथ्यो;

महान् दयाको सागर ठूलो

शब्द यिनैमा लहराएथ्यो;

भेष यसैले बलियो शेखी

पवित्र पारी निहुराएथ्यो ।

८.

कालो बदलबाट खसेको

अन्धकारमा भित्र बसेको,

ईश्वर हो कि भिखारी ?

बोल्दछ ईश्वर हृदय घुसेको

घर,घर आँगन चारी

बोल्दछ, आर्तध्वनीमा घोल्दछ

करुणामृत दिन भारी ।

९.

युग युगभरको आँशुहरुको

सार अपार उतारी

दुःखको दिलमा ईश्वर बोल्दछ

अधर अनन्त उघारी ।

माग्दछ करुणा भाइहरुमा

आई पृथिबीवारि,

माग्दछ भिक्षा ईश्वर मेरो

आँगनको एक भिखारी

(महाकवि लक्ष्मीप्रसाद देवकोटा November12, 1909- September 14, 1959) i

प्रतिक्रिया

ताजा अपडेट

चर्चित

महाकवि लक्ष्मीप्रसाद देवकोटाको कविता